Δευτέρα, 9 Ιουλίου 2018

Στάση...







...Και ξαφνικά, βρέθηκα μπροστά σ' ένα γνωστό κτίριο...
Και να το έψαχνα, δεν θα το έβρισκα.
Δύσκολα συγκρατώ δρόμους και οδούς, έχω θέμα. Αδιαφορώ στο να συγκρατήσω.

Στάση και κόλλημα και συγκίνηση.
Ανέβηκα αυτή την σκάλα, αρκετές φορές, μόνο για τον Γιάννη.
...Κι ο Γιάννης έλειπε... θα λείπει, αιωνίως...

"Μα πώς μπορείς;" τον ρώταγα. "Πώς μπορείς, εσύ, ο ευαίσθητος ο ποιητής και γράφεις και πολιτικούς λόγους; Πώς γίνεται; "
"Να... που γίνεται και μπορώ", μ' απαντούσε, στο τηλέφωνο συνήθως, όχι εκεί. Εκεί μιλούσαμε για τα ιντερνετικά και τα οικογενειακά μας.

Ναι... ο Γιάννης, μπορούσε να γράψει και για πολιτικά!
Έγραφε τους λόγους δημάρχων, αντιδημάρχων, νομαρχών, ούτε που θυμάμαι για ποιους έλεγε.
"Ξεγελάς τον κόσμο", ήθελα να του πω, μα δεν ήθελα και να τον προσβάλλω, τότε.
Το είχα κάνει κι εγώ μια φορά, επειδή μου το ζήτησαν, (του Γιάννη όμως, ήταν η δουλειά του!) συγκινήθηκε το κοινό και ψήφισε ένα μπούφο από ευαισθησία!
Ήταν τρανός ο δικός μου, όμως, κι άξιος ΗΡΩΑΣ!
Έχει μείνει στην Ιστορία. Διδάσκεται.
Ας είναι!
ΑΘΑΝΑΤΟΣ, Γιάννη!
Σε θυμούνται, σίγουρα, όσοι βοηθήθηκαν απ' τους δικούς σου γραπτούς λόγους!
Από έργα δεν ξέρω, αν έκαναν!
Αυτό, δεν θα το συζητούσαμε ποτέ, είμαι σίγουρη!

Παρασκευή, 6 Ιουλίου 2018

Μουσικούλα, Γιάννη...


πάει έφυγε το τραίνο έφυγες κι εσύ....


Σε "κουβάλησα" σήμερα, σε χάρισα σε αξιόλογο Άνθρωπο, με όλη την ψυχή μου, κι ύστερα, μ' έβγαλε ο δρόμος κι από κει...
Ούτε σοκολάτα κρατούσα στα χέρια, ούτε εσύ ήσουνα εκεί, το κατάλαβα, άρχισα να το εμπεδώνω.
Πριν λίγο θυμήθηκα το τραγούδι, σα να λύγισα λιγάκι... κι έπιασα σύντομα καρέκλα και στάση.

Σάββατο, 16 Ιουνίου 2018

...και πώς να τον "κουβαλήσεις" μέσ' την τσάντα...;













Όλα του Γιάννη Τσίγκρα "δύσκολα" και πώς να τον "κουβαλήσεις" μέσ' την τσάντα...;

Βαρύς, σα "μελανίτης" (το ψευδώνυμό του), δύσκολο να τον "στήσεις"... για να τον "δείξεις"! 

Σάββατο, 26 Μαΐου 2018

ΤΟ ΓΑΡΥΦΑΛΛΟ Στον αποστόλη Μωραϊτόπουλο

ΠΟΙΗΜΑΤΑ ΓΙΑΝΝΗ ΤΣΙΓΚΡΑ (ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΕΝΔΥΜΙΩΝ)

ΤΟ ΓΑΡΥΦΑΛΛΟ

Στον αποστόλη Μωραϊτόπουλο (σελ. 59)





Δεν το περίμενα...

Δυο λόγια, πριν τα γαρύφαλλα.
...Φυσικά και σε "φώναξα" χθες, κι εσένα και την Μαρία σου, μαζί με τους δικούς μου αγαπημένους!

Μάλιστα! Τώρα κοίταξα τις φωτογραφίες μου και ναι, στον κήπο φωτογράφησα μετά.

Είχα πετύχει μια μέρα στους τίτλους με τα περιεχόμενα, το γαρύφαλλο και είχα σκοπό, κάποια στιγμή να το φωτογραφίσω, μαζί με τις λέξεις σου, αφού έχω μια γαρυφαλλιά. που επιμένει να ανθίζει...

Χθες, λοιπόν, μετά τα "χρυσά κόλλυβα", λόγω του σημερινού Ψυχοσάββατου, πήρα το βιβλίο σου και κατέβηκα στον κήπο.

Κοίταξα περιεχόμενα, βρήκα σελίδα, πήγα, το βρήκα, έτοιμο το γρήγορο "στήσιμο"!

...Τότε είδα, δίπλα, την αφιέρωση!

Πάγωσα, λίγο. Πίστευα πως τα αφιερωμένα σου, τα πιο προσωπικά, δεν ήταν στο βιβλίο.

Ανεβαίνοντας πάνω, σκέφτηκα, με την πρώτη ευκαιρία, να δω, αν έχει και της... Δε. Στα.Πα.

...
Η πρώτη ευκαιρία, ήταν πριν λίγο. (το λίγο σχετικό).

...Οι άντρες φύτεψαν πιπεριές.
Εγώ έκοψα ένα τριαντάφυλλο και δυο γαρύφαλλα για το προσκυνητάρι του σπιτιού μου...

Μετά, αφού ξέμπλεξα από κάποιες δουλειές (εδώ λιγοστεύει το λίγο), το βιβλίο σου με τα ποιήματα που είναι σε μη σταθερή θέση, με προκάλεσε να θυμηθώ και να ανατρέξω στα περιεχόμενα!

Όταν είδα και της ΔΕ. Στα. Πα....συγκινήθηκα.
Δεν το περίμενα...
Το πήρα σαν απάντηση στα χθεσινά μου...

Σελ. 822. Ποιήματα Γιάννης Τσίγκρας, Εκδόσεις Ενδυμίων.

Μας έκανες Ήρωες, Γιάννη, και αθάνατους...

Δεν ξέρω κατά πόσο αξίζαμε, εμείς οι "φίλοι" σου, δικές σου λέξεις!

Ήθελα να ψάξω και για τα χνάρια, αλλά... δεν θα το κάνω.

Η κάθε "συνάντηση", έχει την δική της στιγμή, είτε "φαίνεται" με αφιέρωση, είτε όχι.

Είτε δημοσιεύτηκε, είτε όχι.

ΑΘΑΝΑΤΟΣ, Φίλε, καρδιάς και όντως, λείπεις !

...Σίγουρα, την έλλειψή σου, δεν την καλύπτει κανένα βιβλίο και το ξέρεις!

Σου έδωσα προτεραιότητα στα χθεσινά μου.

Ψυχή σου ξέρει, "γιατί". 

Κυριακή, 20 Μαΐου 2018

ΟΙΚΟΝΟΜΙΑΣ ΕΝΕΚΕΝ

ΟΙΚΟΝΟΜΙΑΣ ΕΝΕΚΕΝ

Δεν είναι ακριβώς το δικαίωμα ενός μολυβιού στη μέθη.
Έχω την υποχρέωση να γράφω και πρόχειρα ποιήματα
-ό,τι σημειώνω,
το εννοώ-
γιατί αλλιώς θα ήμουν ακροβάτης στα όνειρα,
ένας ασκητής της λυρικής ακρίβειας
ενώ υπάρχω και θα χαθώ οικονομίας ένεκεν.

σελ. 573 ΠΟΙΗΜΑΤΑ Γιάννης Τσίγκρας - Εκδόσεις ΕΝΔΥΜΙΩΝ

Ανάρτηση - Θέση για αναμνήσεις στα σχόλια. ΑΝΑΓΚΗΣ ΕΝΕΚΕΝ!

Αναμνήσεις - Διάλογοι, κ.λ.π. που θέλω να γραφούν, να μην χαθούν, ελλείψει χρόνου,  ΟΙΚΟΝΟΜΙΑΣ ΕΝΕΚΕΝ, όπως θα έλεγε κι ο Γιάννης Τσίγκρας!

Ανάρτηση - Θέση για αναμνήσεις στα σχόλια.
ΑΝΑΓΚΗΣ ΕΝΕΚΕΝ!

***

Υγ. Κι επειδή το είχα στην μπάρα, μου ανήκει, δικαίωμά μου να το "φέρω" κι εδώ:

Πέμπτη, 24 Οκτωβρίου 2013


ΣΤΟ ΚΑΘΑΡΟ ΤΗΣ ΒΙΩΜΑ (πηγή)


Η Αγάπη δεν ακούγεται σαν το τζιτζίκι
Στον κλωβό δυο ενωμένων παιδικών χεριών
Καταργεί πολύχρωμες παντιέρες
Και θριαβικά του θανάτου εμβατήρια
Αψίδες δεν ανυψώνει
Τείνει προς το σημείο
Μηδέν
Του λόγου
Κι έξαφνα
Ως πράξη
Γιγαντώνεται

Η Αγάπη ανάβει ένα φως
Στο σκοτάδι της ψυχής 
Όπου νυχτεριδόμορφοι πετούνε δαίμονες  
Υπάρχει ξένη προς 
Το
Ίδιον
Βλέπει τον Άλλο
Κι όχι τους καθρέφτες

Την έμπονη προτείνει προσευχή:

Πέρα απ' την κούφη αγαπολογία
Να μας δοθεί να φτάσουμε
Στο καθαρό της 
Βίωμα

(Στην Κατερίνα Δε. Στα. Πα.)

2 σχόλια:

  1. Κατερίνα δε. στα. πα.11 Νοεμβρίου 2013 - 2:16 μ.μ.
    "Παρούσα", Γιάννη! Είναι μια λέξη που τελευταίως... μας βγάζει απ' τα δύσκολα.
    Η λέξη "Ευχαριστώ", έχει χάσει το νόημά της.

    http://katerinadestapa.blogspot.gr/2013/11/blog-post_8568.html
    Απάντηση

Φόντα...



Επειδή οι πυγολαμπίδες δεν συμφέρουν να είναι βουλωμένες στις γυάλες με καπάκια, Γιάννη μου!

πηγή φωτογραφίας:

Ο μικρός ήρως (Ποίηση Γιάννης Τσίγκρας) Βόλος: Νικόλαος Καραντούρος - Ήρωας και άγαλμα - Ποίηση - Φωτογραφία και κοινές στιγμές


Ο χρήστης Ρουλα Παλαμαρη κοινοποίησε μια δημοσίευση.
παντα ο Γιαννης ..εγραφε για τις ΜΕΓΑΛΕΣ καρδιες...


Νο. 1197. Ο μικρός ήρως
-----------------------------------
Λίγες μέρες πριν ο φίλος Takis Piliotakis μου έστειλε ένα μήνυμα ρωτώντας αν ήξερα περισσότερες πληροφορίες για το άγαλμα του Καραντούρου στην Αναλήψεως και Κύπρου.
30 Ιουνίου 1972. Το θυμάμαι... Χτες διάβαζα ένα σχετικό κείμενο του Γ. Τσίγκρα που το παραθέτω εδώ. Η φωτογραφία είναι από το 

και το απόκομμα είναι από την εφημερίδα Μακεδονία της 1/7/1972
Ο ΜΙΚΡΟΣ ΗΡΩΣ του Γιάννη Τσίγκρα
---------------------
Ο Καραντούρος. Ο ανδριάντας του παιδιού που γελάει
προς τη Δύση. Από το 1973. Το τριγωνάκι με το γρασίδι,
στην αρχή της οδού Κύπρου,
παραμένει το ίδιο, όπως τότε που το σκέπαζαν τα ποδήλατα,
τίποτε δεν άλλαξε και στα, γύρω απ’ τα Σχολεία, σπίτια. «Επνίγη προσπαθώντας να σώσει την ζωήν συμμαθητού του».
Εις εκδρομήν. Κούτσαινε, νομίζω. Τα βράδια, ο κοντινός περιπτεράς, τον πλησιάζει και του προσφέρει Καρέλια μπλε κατοστάρι. Εκείνος γνέφει αρνητικά.
Ένας ήρωας παραμένει ήρωας, εννοώ, πέρα από πάθη.
Έστω κι αν τον μαρμαρώσουν.
***


****
Σχ. Εκεί που σμίγουν, ΟΛΑ, Φίλε μου! (Έχω κι άλλες φωτογραφίες εκεί. Ναι και ψιχάλες...)

Ένας ήρωας παραμένει ήρωας, εννοώ, πέρα από πάθη.
Έστω κι αν τον μαρμαρώσουν.

(Συμφωνώ, απολύτως!)

Σχ. 2 Το ποίημα Ο μικρός ήρως, είναι στην σελίδα 284 του νέου βιβλίου του, απ' τις εκδόσεις ΕΝΔΥΜΙΩΝ. 

Παρασκευή, 11 Μαΐου 2018

Δεν είχα απάντηση σ' αυτό το "Γιατί".

...Γιάννη, ξέρεις που χάρισα ένα βιβλίο σου! Ε;
Σε ήξερε, είχε διαβάσει τα προηγούμενα, δεν ήξερε ότι Έφυγες...
Ρωτούσε "Γιατί;"
Δεν είχα απάντηση σ' αυτό το "Γιατί".
Μόνο ο Θεός το ξέρει!
Σήμερα ρωτούσα εγώ... (ναι, η δημοσιογράφα...) για τα Κοινά προβλήματα του Βόλου.

...Ξεφύλλιζε συγκινημένος το βιβλίο με τα ΠΟΙΗΜΑΤΑ, που έτυχε να είναι δίπλα, στα γραφειο-κουζινικά μου.

Σ' εκτιμούσαν, Γιάννη, κι ήταν πολλοί!

ΑΘΑΝΑΤΟΣ, Φίλε μου!
ΑΘΑΝΑΤΟΣ!

Περισσότερα, ΕΚΕΙ!

Σάββατο, 5 Μαΐου 2018

... Το βρήκα απόψε.

...Ψάχνοντας να βρω έναν άλλο Φίλο, Γιάννη, που ήρθε κοντά σου απόψε, πέτυχα αυτό:
(Μάλιστα...! Αγάντα μου! Δεν θυμάμαι Αν τον ήξερες, να τον κάνεις παρέα... ήταν "ΗΡΩΑΣ", όπως έλεγε. Έχει να σου πει πολλές ιστορίες, Αν γράφεις ακόμα κι ΕΚΕΙ!)
***

Σάββατο, 14 Μαΐου 2011

"Καλές Εμπνεύσεις" στον Γιάννη

Φτάσαμε στα μισά του Μάη και ούτε που το κατάλαβα. Μπορεί να φταίει ο μεγάλος χειμώνας, μπορεί και τα μαζεμένα προβλήματά μου που ζητούσαν λύση.
Δεν έχει σημασία τι φταίει, σημασία έχει πως δεν έχω χρόνο να γράψω όλα όσα θα ήθελα και που αφορούν αυτό το μπλογκ.

Θα μείνω στο κυριότερο για μένα και που με στεναχώρεσε πολύ, κι αυτό είναι η ιντερνετική αποχώρηση του φίλου μου συγγραφέα Γιάννη Τσίγκρα απ' τα μπλογκ. Μου πήρε μέρες για να τον μεταπείσω, όπως μου είχε πάρει χρόνια και για να τον φέρω στην παρέα μας.

Και για τα δυο, νοιώθω άσχημα. Ειδικά η εντολή του "να τα διαγράψω", με τελείωσε!
Ποιος είναι αυτός που θα μπορούσε να σβήσει λέξεις του Γιάννη Τσίγκρα;
Ποιος;
Κι ο κλήρος έπεσε σε μένα...
Για να νοιώσει καλύτερα ο Γιάννης, έπρεπε εγώ να κάνω την "ευθανασία".
ΕΝΟΧΗ, έτσι κι αλλιώς, απ' την Ελληνική Λογοτεχνία που είναι το πιο σκληρό δικαστήριο, για όσους γράφουν, ίσως και όσων διαβάζουν.

Εύχομαι στον Γιάννη, μέσα απ' την ψυχή μου, αυτή του η απόφαση να του βγει σε καλό και να του δώσει χρόνο να γράψει το νέο του μυθιστόρημα, που όλοι θα μιλάνε γι' αυτό και όλοι.... θα τον μάθουν απ' αυτό!

Εύχομαι να είναι γερός και ευτυχισμένος, τόσο ο ίδιος, όσο και η οικογένειά του!

Γιάννη...


"Γιατί γράφουμε;" 6

Τρίτη, 1 Μαΐου 2018

όχι μόνο για τις σαχλαμαρίτσες στο Διαδίκτυο.

Κύριο μέρος μηνύματος

***
Συμβουλές Γιάννη του τότε, που θα προσπαθήσω να τις εφαρμόσω τώρα,
μόνο και μόνο, για να μην τολμήσουν κάποιοι να πουν, πως ψάχνομαι για δόξα,
μέσω εκείνου!
Να διαδοθεί το βιβλίο του και βέβαια θέλω, αλλά δε γίνεται να είμαι και αόρατη ή μουγγή!